Wandelen en Fietsen met Karin Klappe

Karin Klappe
Geschreven door Karin Klappe
Leestijd: 8 minuten
oktober 2020

Woest en oer!

Het regende al 36 uur. Niet een constante stroom; afwisselend was het net niet nat, miezer en wat we echt regen noemen. We kampeerden bij Bruinehaar. We zaten onder de tarp met een kopje koffie alvorens we het regenpak zouden aantrekken om te gaan wandelen. Toen een raar geluid. Een tentstok gebroken. En best ook, een hele scheur in het doek. De tent hing uit model, de tarp sloot niet goed aan, het regende in. We probeerden nog wat om een nieuwe stok erin te krijgen maar besloten al gauw alles in te pakken en huiswaarts te gaan.

Eerst een stop bij Kloosterhaar. Bij de P wandelden we het gebied in. Het gebied van de Engbertsdijksvenen. Miezer of regen, de lucht was even egaal grijs, soms helderder, soms zag je de regen aankomen, met wind. Het weer past prima bij dit landschap. Woest en oer. Het enige menselijke zijn de paaltjes! En het achtergrondgeluid van de weg of van de stront-uitrijdende-boeren. We liepen naar het uitkijkpunt de Pluus. Het ligt op een bult en het uitzicht is fantastisch over het water, over het veen.

We liepen verder de blauwe route tot een zelfbedacht keerpunt. We kwamen langs een best groot meertje in een bosje. Hoorden we nou de wielewaal? Of een merel die een wielewaal nadeed? Dick lokte met zijn eigen diedeljoo. Het werkte en een nest wielewalen diedeljoo-de terug en vloog over. Zo’n mooie klank; nog wel even oefenen op de echte diedeljoo. Natuurlijk zag Dick ook nog een ijsvogel.

Poncho moest aan. Paraplu op. Paraplu weer af. Poncho weer uit. Warm. Nat. Wind en regen in gezicht. En tussendoor genieten van hier. Veen. Zwarte grond. Wat struikjes. Bomen als Japanse tekens aan de horizon. Vooral veel uitzicht. De terugweg is altijd anders, al was het maar dat de wind in de rug is. We gingen even op het bankje bij het meertje zitten. De wielewaal liet zich even horen. Op het hoofdpad naar de P terug ontmoetten we een man en vrouw die de bermen aan het afspeuren zijn. Fototoestel in de aanslag. Er staan orchideeën. Heel veel. En heel mooi. Het is de brede wespenorchis. Dat we die op de heenweg niet gezien hebben. Ik denk dat we te veel afgeleid waren door de andere kant van het pad; daar groeit de moerasaronskelk en dat vonden we al zo mooi.

We hebben 12 km gelopen. Dat kan minder met een andere route. Het kan ook meer. Het is een prachtig wandelgebied. Meer info vind je op de site van Staatsbosbeheer.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Juli 2020

Te voet door de wilde natuur van Slowakije

Een wandelvakantie in Centraal-Europa

Karin Klappe

We wilden graag ergens wandelen waar bloemen, vogels en vlinders zijn, gewoon in het landschap. We hoopten dat in Slowakije te vinden. Met drie snelle treinen door Duitsland waren we binnen een dag in Wenen. Vanaf daar gaat er een regionaal trein naar Bratislava. Daar haalden we onze gereserveerde Skoda op, waarmee we ons door Slowakije verplaatsten. In het noorden van het land zijn de bergen van de Tatra en het beroemde Slowaaks Paradijs. Wij kozen voor het zuiden, langs de grens met Hongarije. Rustiger dachten we en we wilden naar de Slowaakse Karst voor bijzondere flora en orchideeën.

Ons eerste verblijf was op camping Lazy, Cerovo, bij Velky Krtis. Het is een heel landelijk gebied en vanaf de camping kun je vele wandelingen maken door bos en velden en langs beken. Verwacht niet een bruggetje als je een beek over wilt steken. Hups van steen naar steen of haal natte voeten. Arnold en Bernadette van camping Lazy hebben wandelingen vanaf de camping beschreven. We hadden slecht weer, dus alle beken waren goed gevuld met water. Het pad was zelf ook vaak een beekje. We zagen prachtige paddenstoelen zoals de koraalzwam. Maar er waren ook bloemen.

vanuit je tent loop je zo de natuur in

Anjers in de berm is heel gewoon. Ook een fraaie paarse bloem waarvan we de naam nog niet weten. Voor de natuur hoef je de camping niet af. Zittend voor onze gehuurde pipowagen zagen we vele vogelsoorten (de camping houdt een soortenlijst bij) en ’s avonds verschijnen de damherten langs de bosrand en rent er wel eens een vos door je beeld.

kleine nederzettinkjes maken het landschap heel divers

Er is een mooi stadje op een uurtje rijden, Banská Stiavnica. Met 2 burchten, smalle straatjes en een Kalvaria. We klommen de hele staatsie. Mooie kapellen en mooi uitzicht over de groene heuvels. Bovenop bij de kerk fladderden tientallen koninginnenpages in het rond. Het was een dag dat de zon eindelijk scheen en de vlinders tevoorschijn kwamen. Prachtig.

Met een mooie wandeling door veld en bos klim je naar de vervallen burcht Cabrad. Ook daar weer uitzicht over heuvel na heuvel met bos begroeid. Op de stenen van de burcht groeien allerlei rotsplantjes, een waar rotstuintje zoals ik wel graag in mijn tuin zou willen hebben. Burchten bovenop een heuvel is iets wat wij meer zagen onderweg. Ze zien er heel middeleeuws uit en dat zijn ze ook. Ooit aangelegd om de verbindingswegen van Hongarije naar de mijnen van Slowakije te beschermen.

 

Kerkje met karakteristieke toren

Camping Lazy is de zuidelijke camping van Rondje Slowakije; kleine en groene campings van Nederlandse eigenaren. De oostelijke camping is Sokol in Vysny Medzev. Het dorpje ligt tussen het Slowaaks Ertsgebergte en het Nationale Park Slovensky Kras. Het is een typisch dorp van hier, een beek met groenstrook en waterputten in het midden, aan weerszijden de huizen, en achter de huizen lange tuinen met boomgaard (met camping) en moestuin. Rondom het dorp is een wandeling uitgezet die de geschiedenis weergeeft van de streek. En sowieso kun je ook hier vanuit je tent alle kanten op wandelen.

Als kaart hadden wij Turistický autoatlas Slovensko gekocht bij De Noorderzon. En de beide campings hebben goede kaarten voor hun gasten. Op de kaarten zijn de wandelroutes ingetekend. Het zijn geen rondwandelingen. Maar een heen-en-weertje is echt geen straf. De routes zijn ook goed gemarkeerd. Andere eventuele wandelpaden op de kaart komen heel vaak niet overeen met de werkelijkheid. Het zijn bosbouwpaden geweest die nu alweer overwoekerd zijn. En er zijn weer nieuwe bosbouwpaden bijgekomen. Dit kan heel verwarrend zijn. Over landweggetjes is het wel goed wandelen. Het is er niet druk namelijk.

de routemarkering laat niets te wensen over

We maakten drie wandelingen in een klein gedeelte van het Karst gebied. Vanuit Zádiel liep de route door een fantastische kloof. Het is behoorlijk klimmen om vanuit de kloof op het plateau te komen. Geregeld stonden we stil om toch van het uitzicht te genieten. En van de rotsplantjes zoals anjers en huislook. Boven hoopten we allerlei mooie orchideeën te zien. Of het aan het slechte weer lag of dat ze er gewoon niet zijn, we weten het niet, ze waren er namelijk niet. Teleurgesteld liepen we verder, speurend naar de orchidee. En toen gingen onze ogen open voor wat er wél allemaal groeit en bloeit. Het is halfopen terrein en het gras is een kleurenzee van bloemen. Witte anemonen wapperen in de wind. Dan weer lopen we door beukenbos met monumenten van beuken. Als het weer dan zo slecht wordt dat we door de wolken lopen, dan hebben we echt het gevoel in een andere wereld te zijn. Vanuit Haj wandelden we door een minder steile kloof naar Hacava en dan omhoog. En als laatste wandelden we vanuit het noorden, vanuit Stós, naar boven; door eindeloze heuvels (of bergen?) dicht bebost. Hoeveel beren leven daar wel niet?

Witte anemonen wapperen in de wind

Na twee weken platteland zijn we terug in Bratislava. We verbleven in het appartement van de vriendelijke Juliana. Een Slowaakse die opgegroeid is in Nederland en het fijn vond weer eens Nederlands te praten. Op de begane grond is het literair café waar we een heerlijke salade aten en ik de lekkerste jasmijnthee ooit gedronken heb. ’s Avonds liepen we langs de Donau en door het oude centrum. Het verschil met het platteland is immens. De mensen zien er anders uit en gedragen zich ook anders. Op deze zomerse lenteavond wandelen, fietsen, skaten de veelal jonge mensen. De winkels en restaurants hebben allerlei hip eten en op de terrassen zitten echt niet alleen toeristen. Een mooi einde van deze 2 weken Slowakije. En vonden we wat we zochten? Dat moet toch wel duidelijk zijn na dit verhaal.

 

 

Karin Klappe
Karin Klappe
Karin Klappe woont in het noorden van Groningen. Ze houdt ervan te wandelen en te fietsen in de natuur en dat hoeft echt niet spectaculaire natuur te zijn. Ze doet dit samen met Dick, een professioneel vogelkijker. Onderweg maakt ze foto’s en tekeningetjes en eind van de dag worden de indrukken opgeschreven. Dat vormt de basis van deze stukjes.
Andere blogs over Kaarten en gidsen